Istota samobójstwa sprowokowanego

Dodaj komentarz

Marzec 11, 2013 - autor: Doradztwo Prawne PAB

Samobójstwo sprowokowane znane jest już w historii od początków
chrześcijaństwa. Można by wspomnieć chociażby o Donatystach,
którzy dążyli najczęściej tą drogą do śmierci.
Istotę tego rodzaju samobójstwa stanowi brak działania bezpośredniego
samobójcy na swój organizm. Celem jest, aby kres życiu położył ktoś inny. Jako
przykład można przedstawić sytuację, gdy zniechęcony życiem człowiek okrada
bank a następnie podejmuje próbę ucieczki. Żadne wezwanie do zatrzymania się
nie będzie przez niego respektowane. W związku z tym stróże prawa otworzą
ogień. Będą celowali do niego. Mogą spełnić w ten sposób jego wolę i zabić go.
Podobnym przykładem będzie też sytuacja, kiedy młody chłopiec,
powiedzmy piętnastoletni, będzie celował z zabawkowego pistoletu do
funkcjonariusza prawa, aby sprowokować swoją śmierć.1
Podobny przypadek opisuje Brunon Hołyst „Uznanie śmiertelnego
postrzelenia przez policję za samobójstwo ofiary wymaga skomplikowanej
procedury. Jedno z pierwszych orzeczeń tego rodzaju miało miejsce w stanie
Colorado w 1999 roku, kiedy w hrabstwie Douglas koroner Mark Stover orzekł,
że zastrzelenie przez policjanta Simona Gonzalesa było samobójstwem. Gonzales
ostrzelał z własnej broni frontowe okno posterunku policji w Castle Rock.
Policjanci odpowiedzieli ogniem, kilkakrotnie wzywając napastnika do rzucenia
broni. Gonzales, strzelając z pistoletu kaliber 9 mm, nadal zbliżał się do
policjantów i został trafiony w pierś”2
Można wyróżnić cztery typy takich zamachów samobójczych:

„a) Atak kamikadze w postaci uderzenia na posterunek policji lub grupę policjantów
b) Atak kontrolowany – samobójca zbliżył się i groził bronią, żądając, aby go
zabito (mogła tu nastąpić eskalacja konfrontacji);

c) Konfrontacja manipulowana – osobnik tworzy sytuację, która zmusza policjantów do
przybycia; często oświadcza wprost, że chce, aby pozbawiono go życia; zdarzają
się też przypadki ryzykownej jazdy i usiłowania zatrzymania ruchu;
d) Konfrontacja niebezpieczna jest ona podobna do manipulowanej, ale w tym
wypadku samobójca popełnił poważne przestępstwo lub groził zakładnikom albo
policjantom i nie próbował uciekać.”3
Samobójstwo sprowokowane jest swego rodzaju pułapką dla osoby, która
zabije samobójcę. Mimo prowokacji, jaka występuje po stronie osoby chcącej
umrzeć, człowiek, który dokona czynności, które doprowadzą do ziszczenia się
woli samobójcy narażony jest na sankcje społeczne. Z pewną dozą
prawdopodobieństwa można powiedzieć, że ludzie będą go postrzegać jako
zabójcę. Nie jest to oczywiście uzasadnione, ale „plama” pozostanie.

1 Jamison K. R., „Noc szybko nadchodzi”, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2004, s. 73
2 Hołyst B., „Samobójstwa ze sprowokowanym udziałem policjanta” [w:] Suicydologia, tom 2 , nr 1 2006, s. 110
3 Tamże, s. 111

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: